Home

Na een lange maar voorspoedige reis ben ik inmiddels weer op Nederlandse bodem. Ik doe m'n best om om te schakelen, maar mis de mensen die ik in Zuid-Afrika heb leren kennen. Ik mis de jongens natuurlijk, naar ook de medewerkers van I Care. Daarnaast natuurlijk de cultuur, het land, de temperatuur.

Even een korte impressie van afgelopen weekend. Het was heel bijzonder! De natuur is zeer indrukwekkend, de mensen zijn erg aardig en hoewel het koud was hebben we goed weer gehad.
Na de schitterende tocht over de Sanipass (met de auto) kwamen we in het begin van de middag aan in het dorp waar we zouden overnachten.
De overnachting was in een bed & breakfast waar we echt de gasten van de familie waren. Ze waren erg aardig en waren bereid om vanalles te vertellen over hun leven en het leven in een dorp in Lesotho. Dit alles zonder je als toerist op te dringen om iets te kopen of iets dergelijks.
We zijn 's middags naar het dorpje gelopen waar een aantal vrouwen lieten zien met welk materiaal ze hun huishouden doen en hoe ze met de hand graan malen. Ook lieten ze een aantal traditionele dansen zien. 's Avonds werd er buiten het bed & breakfast een vuur gemaakt en om ons warm te houden kregen we dekens.

Vandaag was m'n laatste officiele dag op de I Care school. Omdat ik volgende week toch nog een paar dagen hier ben ga ik komende woensdag echt afscheid nemen van de school en leerkrachten.

Vandaag heb ik een les gegeven over kastelen. Nog niet zo makkelijk voor de jongens om het zich voor te stellen wat een kasteel is, maar met plaatjes en hulp van Sandy is het een leuke les geworden. Aan het eind hebben de jongens en ik een vrolijk gekleurd kasteel gemaakt met torens en muren met kantelen.

Ons uitje eerder deze week, naar de 'ijsbaan' in het winkelcentrum, was erg geslaagd. Het was geen echt ijs waar we op schaatsten, maar plastic. Hoewel het niet zo lekker schaatst als echt ijs, het is een stuk stroever, is het een goed alternatief. Voordat we naar huis gingen hebben we nog wel met z'n allen een echt ijsje gegeten. Volgens mij vonden alle jongens het erg leuk.

Hier de beloofde foto’s bij het vorig
bericht en enkele nieuwe foto's. Sinds vorig bericht is er niet veel
tijd verstreken dus nieuws heb ik niet te vertellen.


Afgelopen zondag hebben we een flinke
wandeling in de buurt gemaakt. Hiervoor zijn we de rivier die achter
het huis langsloopt overgestoken door over rotsen te springen, best
spannend. Gelukkig verzekerden de jongens ons ervan dat er geen
krokodillen in de rivier zwommen...


Verder is maandag de nieuwe schoolweek
weer begonnen. Elke ochtend als de jongens op school komen wordt
allereerst de kleding geïnspecteerd of ze er netjes bij lopen. Een
voor een lopen ze dan langs de lerares. Vervolgens doen ze
gezamenlijk een gelofte aan de bijbel en vervolgens een gelofte aan
Zuid-Afrika. Dan wordt er een bijbelverhaal verteld of iets verteld

Vanuit Galleria, op zich een groot en luxe winkelcentrum maar alleen de schoenmaker heeft drie computers staan om te internetten (?), even een berichtje.

De eerste schoolweek vloog voorbij. Het is erg leuk om elke morgen met de jongens mee te gaan en ze mee te maken en te helpen op school. De school begint om acht uur, maar omdat er een aantal kinderen naar andere scholen moeten worden gebracht, komt de bus ons soms wat later halen.
Sommige jongens kunnen dan erg mopperen op de chauffeur, ze vinden het maar niets dat ze te laat beginnen. Dat wijst er wel op dat ze het leuk vinden om naar school te gaan.
Deze week stond oa in het teken van het aanleren van de letter a. Vrijdag heb ik een appelboom met de klas gevouwen, klinkt simpel maar ze vonden het erg leuk. 
Verder hebben de jongens deze week gesurfd. Sommigen zijn er al aardig goed in!

Maandag zijn alle scholen hier weer begonnen na de paasvakantie dus ook de leerlingen van de I Care school mochten weer naar school.
Er zijn op dit moment 8 leerlingen, dus dat is niet een grote groep. Vier van hen zijn jongens die zijn doorgestroomd van de rehab naar de huizen van I Care, dus hen ken ik al vanaf het begin van mijn tijd bij I Care. De leerlingen zijn opgedeeld in een beginnnersklas en een gevorderden klas, beide met vier leerlingen. Ik ben een soort klasse-assistent in de beginnersklas. Gisteren begonnen we met het aanleren van de 'a' van 'ape'. Erg basic dus. Sommige jongens zijn al wel wat verder maar er wordt ook veel individueel gewerkt dus dan krijgen zij wel werk met meer uitdaging.
Het is een meer gestructureerd gebeuren dan de rehab en natuurlijk ook als de afgelopen paasvakantieperiode. Dat vind ik wel fijn want ik ben nu wat concreter bezig door de jongens te helpen als ze niet verder kunnen met hun schoolopdrachten.

Dit berichtje schrijf ik vanuit Kaapstad, een mooie stad in een geweldige omgeving!
Deze trip zou ik samen met Else doen, maar omdat zij al een paar dagen voor vertrek door een infectie bijna niet kan lopen heeft ze helaas moeten besluiten om niet mee te gaan. Ondanks dat vermaak ik mij prima.
Woensdagmiddag ben ik aangekomen en donderdagochtend heb ik een 'townshiptour' gedaan. Dit hield allereerst een bezoekje aan het District 6 Museum in, dat het ontstaan van de eerste township van Kaapstad laat zien. Ook geeft de tentoonstelling weer hoe men daar leefde. Vervolgens zijn we naar twee townships toegereden. Dat heeft wel iets weg van mensen bekijken in townships, maar aan de andere kant geef je er ook geld uit door wat eten en souvenirs te kopen. De mensen zelf staan er voor zover ik begreep niet negatief tegenover. Zodra we uit de bus stapten renden er kinderen op ons af die op de foto willen, opgetild wilden worden of aan je haar willen voelen.

Afgelopen weekend was een ander
paasweekend dan ik gewend ben.


Zaterdag was erg leuk. We hadden een
aantal spelletjes voor de jongens verzonnen om te doen. We hadden er
zeven voorbereid maar terwijl we er mee bezig waren hebben we twee
spellen geschrapt: het was erg warm en met vier teams duurde elk spel
best lang. We deden simpele (Hollandse ?) spelletjes als eierrace
(met een ei (in ons geval een ui) op een lepel een afstand afleggen),
de teams met hun been aan elkaar gebonden een afstand laten lopen en
‘spijkerpoepen’. De meeste kinderen deden enthousiast mee, dus
het viel in de smaak.
's Middags zijn we naar het zwembad geweest. Dat is een zwembad van de ' gemeente'  en is gratis toegankelijk. Het is op loopafstand dus dat is erg makkelijk en de jongens vinden zwemmen erg leuk.

Er zijn niet veel jongens in de huizen,

Even een kort berichtje vergeleken met de voorgaande.
Ik ben samen met de andere vrijwilligster verhuisd van de rehab naar de huizen van I Care. Twee van de drie huizen worden bewoont door de jongens en huisouders. Wij hebben het derde huisje voor onszelf, samen met een van de medewerkers van I Care die op de rehab werkt, Sihle. Hij heeft nu vakantie tot de volgende lichting jongens op de rehab begint. Het is een heel verschil, weer een eigen huishouden draaien, voor onszelf koken, en niet meer de enige vrijwilliger. Het is wel gezellig en ik heb hier meer privacy, ik kan me even echt terugtrekken zonder de jongens voor het raam te horen.

Afgelopen week was de laatste week voor de jongens hier in de rehab. Een vrij volle week. Dinsdag werden de jongens van de rehab èn de jongens die in de huizen van I Care in Illovo wonen getest op AIDS. Een drukke boel hier dus met al die jongens, maar ging allemaal goed. De jongens in de rehab hadden geen van allen positief resultaat op de test dus dat is goed nieuws!

Deze week mijn eerste les gegeven, over walvissen. (Nogmaals dank voor het voorbereidingsmateriaal en de suggesties Brie!). Het was spannend om te doen, maar ook leuk. De jongens moesten er wel even aan wennen dat ik nu voor de klas stond, maar ze deden goed mee. Als ik lesgeef is het meteen een oefening Engels voor ze. Er is wel een van de medewerkers aanwezig om eventueel te tolken, maar in principe gebeurd dit zo weinig mogelijk. Voor een aantal is het Engels nog wat lastig, zij durven bijvoorbeeld niet makkelijk uit zichzelf een antwoord te geven op een klassikale vraag. Bij deze les kon ik gelukkig veel plaatjes laten zien, dus dat ondersteunde het verhaal wel goed. Deze week hoop ik nog een paar lessen te geven.

 
Wat een land is dit en wat een bijzondere mensen ontmoet ik hier! Ik ben deze week nogal veel weggeweest van het project. Maandag en dinsdag was ik nog wel bij de jongens. Het contact wordt steeds beter. Niet met allemaal, maar met een aantal begint het echt te komen.

Eindelijk een berichtje vanuit het inmiddels weer erg zonnige Zuid-Afrika. Vrijdagochtend heb ik voor het erst een les bijgewoond waarij de jongens aangezet worden na te denken over zichzelf en over wat belangrijk is in het leven. Op dit moment is het thema 'goal setting'. Aan de hand van een werkblad werd ze gevraagd wat hun doel in hun leven is en hoe ze dit doel kunnen bereiken. Best moeilijke vragen, maar ze werken hier serieus aan.
's Middags was er een afscheidsfeest van een Nederlandse vrijwilligster die 2 jaar voor I Care heeft gewerkt en heel veel voor het project heeft betekend. Het was leuk om haar even te spreken. Ook heb ik een aantal andere medewerkers van I Care gesproken. De jongens die op een andere locatie van I Care wonen en naar school gaan waren er ook, hen zal ik in april tegenkomen. 

Na een vermoeiende maar goed verlopen reis ben ik eindelijk gisterochtend aangekomen in Durban. Zelfs met al mijn bagage. Ik ben netjes afgehaald van het vliegtuig en direct naar de locatie gebracht waar ik waarschijnlijk de eerste maand zal verblijven. Hier wonen zeven jongens. Een aantal jongens kwamen ons al enthousiast begroeten toen we aankwamen. Nadat ik me even heb opgefrist hebben we ons aan elkaar voorgesteld. Wel indrukwekkend om er dan uiteindelijk bij deze jongens te zijn. Het zal nog wel even duren voor het ijs echt gebroken zal zijn, want dat kost met deze jongens wel wat tijd denk ik. ze praten graag Zulu en dat is niet te volgen, maar soms wordt gestimuleerd dat ze toch Engels praten. Met mij moeten ze wel.
Gisteren heb ik al met ze gevoetbald, erg leuk. Ook zijn we al even met ze naar de andere locatie van I Care gereden om nog even met de jongens daar te voetballen.

Hoeveel pech kan je hebben? Zondagavond stonden we netjes op tijd op Schiphol, blijkt de vlucht geannuleerd vanwege de storm en een staking van Air France personeel. Balen natuurlijk, maar goed. De vlucht omgeboekt naar de volgende dag en maar weer naar huis om te slapen en te wachten.
Maandag weer netjes op tijd op Schiphol, bagage afgegeven, door de douane en naar de gate. Daar viel het me al op dat er geen vliegtuig aan de slurf te zien was. En ja hoor; door een technische storing was het toestel waarmee ik naar Parijs zou vliegen zeer vertraagd. Iedereen die moest overstappen in Parijs zou deze overstap missen en moest dus zijn vlucht wijzigen. Ongelofelijk. Wéér mijn vlucht omgeboekt en naar huis gegaan. Mijn (ruim)bagage is trouwens al wel naar Parijs gevlogen!? Ik hoop dat ik dat morgen weer terug zie...

Vanmiddag vind dus poging drie plaats, ik hoop dat mijn volgende bericht vrolijker is.

Alike